Chicago Marathon
In ons eigen Sjiekago weten wij alles van wind. Windstille dagen zijn op de vingers van een hand te tellen. Lekker uitwaaien: als dat ergens kan, dan is het hier, bij ons in de buurt. Toch heeft het ons geen bijnaam opgeleverd, in tegenstelling tot dat andere Sjiekago, aan de andere kant van de oceaan.
“Chicago, The Windy City”, zo staat de stad bekend. Nu waait het er geregeld en zorgen de wolkenkrabbers ervoor, dat de wind vaak door de straten wervelt. In letterlijke zin gaat de bijnaam dus zeker op. Toch schijnt deze echter een meer figuurlijke betekenis te hebben en wel met de wijze waarop politici in Chicago zo rond 1800 debatteerden. “Full of hot air”, werd over hen gezegd. Vrij vertaald “gebakken lucht” of "veel woorrden, weinig wol".
Afijn, de inleiding is wat lang, maar waar het om gaat is dat morgen de Chicago Marathon wordt gelopen. Zowel bij de mannen als de vrouwen zijn de verwachtingen hooggespannen en dat komt natuurlijk ook omdat Sifan Hassan aan de start staat. Wat kan zij in haar tweede marathon? In een interview met de NOS vertelt Sifan er het volgende over:
Sifan Hassan verschijnt in Chicago aan de start en het is na haar succesvol debuut in Londen haar tweede marathon. Ze is er de persoon niet naar om het leven moeilijker te maken dan het is. En dus heeft Sifan Hassan helder voor ogen wat zondag haar doelstelling wordt tijdens de marathon van Chicago: "Gewoon de eerste groep volgen en dan kijken wat er gebeurt."
Na haar spectaculaire debuut in Londen, toen ze in april van dit jaar als winnares de klassieke 42.195 meter liep in een Nederlands record van 2.18.33, weet ze dit weekeinde in de Windy City vele ogen op zich gericht. Hassan zelf kijkt vooral naar twee Keniaanse loopsters: Ruth Chepngetich (persoonlijk record: 2.14.18) en Tadu Teshome Nare (2.17.36).
Wereldrecord
Het duo kondigde drie weken geleden aan in Chicago een gooi te willen doen naar het wereldrecord, dat toen nog met 2.14.04 in handen was van hun landgenote Brigid Kosgei. Sinds de Ethiopische Tigst Assefa die toptijd anderhalve week geleden tijdens de marathon van Berlijn verpulverde tot 2.11.53 zijn de ambities van het tweetal bijgesteld. Hassan: "Ze zullen weggaan op een tijd van 2.13, schat ik zo..."
Pin haar niet op die voorspelling vast, zegt de Nederlandse dinsdagavond via een videoverbinding vanuit haar Amerikaanse woonplaats Park City. De 30-jarige Hassan komt nog maar net kijken op de marathon en voelt zich op die discipline nog altijd weinig meer dan een leerling, waar ze op de baan al jaren een gearriveerde vedette is. "Winnen vind ik in deze fase van mijn loopbaan niet zo heel erg belangrijk. Ik moet vooral nog heel veel leren."
Hoe ze de training in de aanloop naar een marathon nou eigenlijk moet aanpakken, bijvoorbeeld. Tussen haar afsluitende nummer op de WK in Boedapest, de 5.000 meter, en de start zondag in Chicago zitten slechts 43 dagen. Ze trainde de eerste maand na de mondiale titelstrijd zó hard voor de marathon, dat ze twee weken geleden zelfs het plezier volledig kwijtraakte.
Ze nam de snelheid van de baan mee in haar trainingen op de baan en daar betaalde ze, fysiek, de tol voor. "Ik haatte de marathon op een gegeven moment echt. Het was zelfs zo erg, dat ik wilde stoppen met mijn voorbereiding op Chicago."
Hassan wijt het aan een combinatie van onwetendheid, enthousiasme en nieuwsgierigheid. Ze is eenvoudigweg té gretig. "Dat was tijdens de WK al het geval. In Boedapest was ik niet voor de volle honderd procent met mijn hoofd bij het toernooi. Ik was onrustig en kon de hele dag eigenlijk maar aan één ding denken: Chicago, Chicago, Chicago."
Supermoe
Voor haar debuut in Londen trainde ze, achteraf gezien, te weinig. "Ik heb toen maar één keer op de weg gelopen. Al het andere werk deed ik op de baan." Voor Chicago deed ze, zo vertelde haar lichaam zelfs dinsdag nog, het tegenovergestelde. Niet alleen leerde ze hoe te drinken tijdens een inspanning, dit keer maakte ze ook de kilometers die vereist zijn.
"Ik heb goed getraind. Misschien wel té goed. In trainingen ben ik nu eenmaal niet af te remmen. Daardoor voel ik me al een tijd supermoe. Ik hoop maar één ding en dat is dat ik niet overtraind ben."
Kijk tot slot hieronder naar een voorbeschouwing op de race: